Relacja z debat „Rola wspólnot mieszkaniowych oraz spółdzielni w kształtowaniu polityki mieszkaniowej Warszawy”

wspolnoty 01Dziesiąta i jedenasta debata z cyklu Mieszkania2030 poświęcone były roli wspólnot mieszkaniowych oraz roli spółdzielni w kształtowaniu polityki mieszkaniowej Warszawy. Celem obu spotkań było zebranie propozycji rozwiązań usprawniających współpracę pomiędzy m.st. Warszawa a wspólnotami i spółdzielniami. Debaty odbyły się 29. i 30 sierpnia w Centrum Kreatywności Targowa 56 w Warszawie. Do uczestnictwa zostali zaproszeni przedstawiciele i przedstawicielski zarządów warszawskich wspólnot oraz spółdzielni mieszkaniowych. Spotkanie odbyło się w ramach konsultacji projektu polityki mieszkaniowej – Mieszkania2030, które trwają do 6 października br.

Polityka mieszkaniowa – Mieszkania2030 uwzględnia nie tylko do mieszkania w zasobie m.st. Warszawy, lecz także szeroko rozumiane kwestie zamieszkiwania. Zakłada, że dla dobrego funkcjonowania miejskiej tkanki oraz kształtowania nowoczesnego, zrównoważonego mieszkalnictwa ważna jest sprawna współpraca pomiędzy miastem a wspólnotami i spółdzielniami.

slajd społeczności

slajd wspólnotyRekomendacje z zakresu współpracy miasta ze wspólnotami mieszkaniowymi:

  1. należy uregulować stan prawny gruntów – wszędzie tam, gdzie pozwalają na to uwarunkowania – np. poprzez stworzenie specjalnego programu przekształceń
  2. miasto powinno pomagać w uregulowaniu stanu prawnego gruntów, skoordynować prace swoich jednostek zaangażowanych w ten proces i prowadzić większy nadzór nad nimi – jako że miejskie ogniwa decyzyjne są rozproszone, znajdują się w dzielnicach i jest ich wiele;
  3. potrzebny jest oficjalny program współpracy miasta ze wspólnotami, co umożliwi rozliczanie jednostek miasta, np. ZGN-ów, z jego realizacji oraz doposaży je w środki finansowe oraz narzędzia wsparcia;
  4. należy lepiej określić rolę pełnomocników miasta ds. wspólnot w ZGN-ach – wyposażyć te osoby w narzędzia zmiany oraz interwencji, odciążyć (obecnie pełnomocnik odpowiada za współpracę z 80-100 wspólnotami, co uniemożliwia mu lub jej pozostawanie w stałym kontakcie z członkami wspólnot);
  5. należy wprowadzić system ewaluacji pracy pełnomocnika ds. wspólnot – co najmniej za pomocą ankiety rocznej uzupełnianej przez wspólnoty;
  6. należy wprowadzić kadencyjność dyrektorów ZGN-ów – przedłużenie kadencji byłoby konsultowane ze wspólnotami np. za pomocą ankiety ewaluacyjnej;
  7. miasto powinno ujednolicić procedury wybierania swoich pełnomocników w ZGN oraz stworzyć program podnoszenia ich kwalifikacji oraz wiedzy;
  8. należy sporządzać umowy pomiędzy wspólnotami a ZGN-ami dotyczące inwestycji w tereny wokół, jak np. podwórka, place zabaw, otwarte ogrody. Kwestie obowiązków i zobowiązań finansowych (wykup terenu, jego utrzymanie) powinny zostać zaakceptowane przez obie strony na piśmie, aby każdy wiedział, na czym polega jego odpowiedzialność;
  9. miasto mogłoby wystąpić z inicjatywą ustawodawczą o wprowadzenie korekty do ustawy dotyczącej premii remontowych – obecne zapisy ustawy wykluczają otrzymanie dofinansowania przez te wspólnoty, w których wykupiono mniej niż 50% powierzchni mieszkalnej, przez co w wielu przypadkach nie można uzyskać premii remontowej w budynkach wybudowanych przed 1964 rokiem;
  10. należy powołać – na poziomie ogólnomiejskim, a nie dzielnicowym – jednostkę, której zadaniem byłaby pomoc wspólnotom – z uwagi na to, że członkami wspólnot nie są osoby profesjonalnie do tego przygotowane;
  11. powinno się wzmacniać i rozwijać takie formaty współpracy pomiędzy miastem a wspólnotami, jak: budżet partycypacyjny, wymiana wiedzy oraz konsultacje, współorganizacja wydarzeń.

slajd spółdzielnieRekomendacje z zakresu współpracy miasta ze spółdzielniami:

  1. należy uregulować stan prawny gruntów spółdzielni – wszędzie tam, gdzie pozwalają na to uwarunkowania – np. poprzez stworzenie specjalnego programu
  2. miasto powinno pomagać w uregulowaniu stanu prawnego gruntów, skoordynować
  3. prace swoich jednostek zaangażowanych w ten proces i prowadzić większy nadzór nad nimi – jako że miejskie ogniwa decyzyjne są rozproszone, znajdują się w dzielnicach i jest ich wiele;
  4. powinno się wzmacniać i rozwijać takie formaty współpracy pomiędzy miastem a spółdzielniami, jak: budżet partycypacyjny, wymiana wiedzy oraz konsultacje, współorganizacja wydarzeń;
  5. potrzebny jest oficjalny program współpracy miasta ze spółdzielniami, co umożliwi rozliczanie jednostek miasta, np. ZGN-ów, z jego realizacji oraz doposaży je w środki finansowe oraz narzędzia wsparcia;
  6. jako że spółdzielnie budują mieszkania dla swoich członków po cenie mniejszej niż rynkowa (innymi słowy budownictwo spółdzielcze to forma zaspokajania potrzeb mieszkaniowych – działania nie dla zysku lub nie tylko dla zysku), to warto stawiać na ich rozwój. Pomoże to zwłaszcza realizować cel, jakim są dostępne mieszkania, oraz zapobiegać rozlewaniu się miasta (tzw. urban sprawl);
  7. należy pamiętać o dawnej idei spółdzielczości, która opierała się o budowę jak największej liczby dostępnych cenowo mieszkań, aby zaspokajać potrzeby mieszkaniowe swoich członków – i ją wzmacniać;
  8. miasto powinno pomóc spółdzielniom ochraniać mienie i miejsce przed m.in. aktami wandalizmu;
  9. spółdzielnie tworzą place zabaw, miejsca rekreacji, w niektórych działają kluby osiedlowe czy otwarte ogrody – utrzymanie oraz stworzenie programu funkcjonowania tych miejsc wymaga wsparcia

wspolnoty 02

Prowadzenie obu debat: Grzegorz Okoński (Dyrektor BPL), Joanna Erbel (koordynatorka prac nad polityka mieszkaniową – Mieszkania2030).